Wat is het verschil tussen zelfborgende moeren en borgmoeren?

Wat is een zelfborgende moer?

Een zelfborgende moer is een moer die zichzelf vastzet door wrijving. Conventionele moeren kunnen tijdens gebruik losraken als gevolg van trillingen of andere factoren. Om dit te voorkomen zijn zelfborgende moeren ontwikkeld. Hun primaire functies zijn anti-loslating en trillingsbestendigheid, waardoor ze geschikt zijn voor gespecialiseerde toepassingen. Ze werken doorgaans door middel van op wrijving gebaseerde vergrendeling. Zelfborgende moeren worden op functie onderverdeeld in typen met nylon inzetstukken, flenshalzen of metalen anti-loslatingsmiddelen. Ze behoren allemaal tot de categorie anti-losdraaimoeren met koppeltype.

Wat is een borgmoer?

Borgmoeren worden veel gebruikt in de mechanische en aanverwante industrieën. Hun werkingsprincipe is gebaseerd op wrijving tussen de moer en de bout voor zelfborging. De betrouwbaarheid van dit zelfvergrendelende mechanisme neemt echter af onder dynamische belastingen. In kritische toepassingen worden aanvullende anti-losloopmaatregelen geïmplementeerd om een ​​betrouwbare moervergrendeling te garanderen.

Borgmoeren vallen over het algemeen in twee categorieën: de ene omvat het vastdraaien van twee identieke moeren op dezelfde bout, waarbij er een extra koppel tussen wordt uitgeoefend om de verbinding vast te zetten; de andere bestaat uit gespecialiseerde anti-losdraaiende moeren die gebruik vereisen van anti-losdraaiende sluitringen. De gespecialiseerde anti-losloopmoer is geen zeskantmoer, maar een ronde moer met zes inkepingen in de omtrek. Deze inkepingen dienen zowel als grippunten voor het vastdraaien van gereedschap als als aangrijpingspunten voor de borglipjes van de anti-losmaakring. De tweede methode biedt een grotere betrouwbaarheid dan de eerste, maar omvat een relatief complexere structuur.